مرو الرود و پنج قريه را كه « پنج ده » مىخواندند گرفت . براى امير چقر نيز پيام فرستاد و دستور داد كه يا در مرو به نام غياث الدين خطبه بخواند يا از آن شهر برود . جوابى كه امير چقر داد ، ابن چربك را تهديد مىكرد و مىترساند . ولى امير چقر پنهانى به وى نامه‌اى نگاشت و از او خواهش كرد تا از ملك غياث الدين براى وى امان بگيرد كه به خدمتش حضور يابد . ابن چربك نيز در اين باره نامه‌اى به ملك غياث الدين نگاشت . ملك غياث الدين همين كه اين نامه را خواند دانست كه خوارزمشاه نيرو و توانائى كافى ندارد . لذا از چقر خواست كه به وى بپيوندد . بعد هم در انديشه دست اندازى به متصرفات خوارزمشاه افتاد و به برادر خود ، شهاب الدين ، نوشت و دستور داد كه با لشكر خويش به خراسان بيايد تا با يك ديگر در گرفتن شهرهاى سلطان محمد خوارزمشاه همدست شوند .